ประวัติไพ่ทาโรต์ ตั้งแต่ไพ่วิสคอนติถึง Rider–Waite–Smith

ไพ่ทาโรต์ไม่ได้เกิดมาเพื่อทำนาย แต่เริ่มจากเกมไพ่ของขุนนางอิตาลี แล้วค่อย ๆ กลายเป็นเครื่องมือทางจิตวิญญาณในเวลากว่าสี่ร้อยปี

จุดเริ่มต้น: ไพ่มัมลุกและไพ่อิตาลี

ไพ่เล่นเข้าสู่ยุโรปราวปลายศตวรรษที่ 14 จากโลกอิสลาม สำรับไพ่มัมลุกของอียิปต์ซึ่งเก็บรักษาไว้ที่พระราชวังท็อปกาปึในอิสตันบูล มีสี่ชุดคือ ถ้วย เหรียญ ดาบ และไม้โปโล ซึ่งเป็นต้นแบบของสี่ชุดในไพ่ทาโรต์ ในอิตาลีช่วงทศวรรษ 1440 ราชสำนักทางตอนเหนือ เช่น ตระกูลวิสคอนติและสฟอร์ซาแห่งมิลาน เพิ่มไพ่ภาพชุดพิเศษที่เรียกว่า trionfi (ไพ่ชัยชนะ) เข้าไปในสำรับ กลายเป็นเกม tarocchi ไพ่ชุดพิเศษนี้คือต้นกำเนิดของไพ่ชุดใหญ่และคำว่า "ทรัมป์"

สำรับวิสคอนติ–สฟอร์ซาที่วาดด้วยมือและปิดทองเป็นไพ่ทาโรต์ที่เก่าแก่ที่สุดที่หลงเหลือ ปัจจุบันกระจายอยู่ตามพิพิธภัณฑ์และห้องสมุดหลายแห่ง เช่น ห้องสมุดมอร์แกนในนิวยอร์ก

ไพ่มาร์แซย์และเกมไพ่ทาโรต์

ในศตวรรษที่ 17–18 ไพ่ทาโรต์แบบพิมพ์แม่พิมพ์ไม้แพร่หลายในฝรั่งเศสและสวิตเซอร์แลนด์ รู้จักกันในชื่อ "แบบมาร์แซย์" (Tarot de Marseille) ภาพของไพ่ชุดใหญ่ 22 ใบเริ่มคงที่ ส่วนไพ่ชุดเล็กยังเป็นเพียงการเรียงสัญลักษณ์ของชุด ไม่มีภาพเหตุการณ์ ทั่วยุโรปยังเล่นไพ่ทาโรต์เป็นเกม และในฝรั่งเศสยังเล่นกันจนถึงทุกวันนี้

ไพ่ทาโรต์กลายเป็นไพ่ทำนาย

ในปี 1781 อ็องตวน กูร์ เดอ แฌเบอแล็ง (Antoine Court de Gébelin) เขียนว่าไพ่ทาโรต์คือหนังสือที่ซ่อนปัญญาของอียิปต์โบราณ ซึ่งไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์รองรับ แต่ทำให้ไพ่ทาโรต์ได้รับความสนใจในฐานะศาสตร์ลึกลับ ไม่นานหลังจากนั้น เอ็ตเตลลา (Etteilla) ออกแบบสำรับสำหรับการทำนายโดยเฉพาะเป็นคนแรก ในศตวรรษที่ 19 เอลีฟาส เลวี (Éliphas Lévi) โยงไพ่ชุดใหญ่ 22 ใบเข้ากับอักษรฮีบรู 22 ตัวและคับบาลาห์ ซึ่งเป็นรากฐานของการอ่านไพ่เชิงสัญลักษณ์สมัยใหม่

คำว่า "ไพ่ยิปซี" ในภาษาไทยมาจากความเชื่อในยุโรปว่าชาวโรมานีหรือยิปซีเป็นผู้นำไพ่ทาโรต์มาจากอียิปต์ ความจริงแล้วไพ่ทาโรต์มีอยู่ในอิตาลีก่อนจะมีการบันทึกว่าชาวโรมานีใช้ไพ่ทำนาย แต่ชื่อนี้ติดปากคนไทยจนถึงปัจจุบัน

สำนัก Golden Dawn

Hermetic Order of the Golden Dawn ก่อตั้งในลอนดอนปี 1888 จัดระบบความสัมพันธ์ระหว่างไพ่ทาโรต์ อักษรฮีบรู ต้นไม้แห่งชีวิต ธาตุ ราศี และดาวเคราะห์ให้เป็นระบบเดียว ไพ่ชุดเล็ก 2–10 ถูกผูกกับเดแคนของจักรราศี และไพ่ชุดใหญ่กับเส้นทาง 22 เส้นบนต้นไม้แห่งชีวิต ระบบนี้คือสิ่งที่เว็บนี้ใช้ในทุกหน้าไพ่

สำรับ Rider–Waite–Smith (1909)

อาเธอร์ เอ็ดเวิร์ด เวท (A. E. Waite) สมาชิก Golden Dawn ร่วมกับศิลปินพาเมลา โคลแมน สมิธ (Pamela Colman Smith) สร้างสำรับใหม่ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ William Rider & Son ในลอนดอนเดือนธันวาคม 1909 สิ่งที่ทำให้สำรับนี้ปฏิวัติวงการคือไพ่ชุดเล็กทุกใบมีภาพเหตุการณ์ ไม่ใช่แค่สัญลักษณ์เรียงกัน ซึ่งได้แรงบันดาลใจจากสำรับโซลา บุสกา (Sola Busca) ของอิตาลีราวปี 1490 ทำให้คนทั่วไปอ่านไพ่ได้โดยไม่ต้องท่องความหมาย เวทยังสลับเลขของพละกำลังกับความยุติธรรมตามลำดับราศี และเขียนคู่มือ The Pictorial Key to the Tarot ในปี 1910

สมิธได้ค่าตอบแทนเพียงเล็กน้อยและไม่ได้รับเครดิตมาหลายสิบปี ปัจจุบันนักอ่านไพ่จำนวนมากเรียกสำรับนี้ว่า Rider–Waite–Smith เพื่อให้เกียรติเธอ

Universal Waite และสำรับสมัยใหม่

ในปี 1990 สำนักพิมพ์ U.S. Games Systems ออกสำรับ Universal Waite ซึ่งใช้ลายเส้นของสมิธแต่ลงสีใหม่ด้วยฝีมือของ Mary Hanson-Roberts ให้สีนุ่มนวลและสม่ำเสมอขึ้น สัญลักษณ์ทุกชิ้นยังเหมือนต้นฉบับ ความหมายในเว็บนี้จึงใช้ได้กับสำรับ Universal Waite และสำรับในตระกูลเดียวกันทั้งหมด ส่วนสำรับ Thoth ของอเลสเตอร์ โครว์ลีย์และเลดี้ ฟรีดา แฮร์ริส (วาดช่วงทศวรรษ 1940) เป็นอีกสายหลักที่ใช้ระบบ Golden Dawn แต่มีชื่อไพ่และรายละเอียดต่างออกไป